Gonca Kocabaş / Milliyet.com.tr – Tabiattan uzaklaşan çağdaş hayatın bilakis, dünyanın farklı bölgelerinde kimi beşerler daha sade ve doğal bir hayatı tercih ediyor. Teknolojiden, kent kalabalığından ve günlük hayatın ağır temposundan uzak hayat arayışları vakit zaman sıra dışı öyküleri de beraberinde getiriyor. Hindistan’da çocuklarıyla birlikte mağarada yaşayan Rus bir annenin ortaya çıkması da, farklı hayat biçimlerine dair dikkat çeken örneklerden biri olarak dünya basınında geniş yer buldu. Günümüzde birçok insan metropol kentlerin kaosundan kaçarak huzurlu köylere yahut sakin çiftlik konutlarına taşınmayı hayal ederken, Nina Kutina bu sadelik hasretini harikulâde bir düzeye taşıdı. Yalnızca sessizliği değil, tam bir kopuşu seçerek, Gokarna yakınlarındaki Ramatirtha doruklarında yer alan bir mağaraya çekildi. Kutina’nın hayatta kalması elbette tesadüf değildi. Şuurlu bir planlama ve günlük bir disiplinin sonucuydu. Ormanı meskeni ve mağarayı sığınağı haline getirmiş, çağdaş imkanlar yerine doğal ögelere güvenmiş. Elektrik, telefon, hiçbir bağlantı kullanmadılar. Yıllarca kızlarıyla birlikte mağarada yaşadılar.
6 AYLIK İŞ VİZESİYLE GELİP YILLARCA KALMIŞ
En şimdiki haberlere ve son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
kaynak olarak ekleyin
40 yaşındaki Nina Kutina ve altı ile beş yaşlarındaki kızları, Karnataka eyaletinin güneyindeki bir ormanda rutin devriye gezen polisler tarafından bulundu. Polis takımlarının verdiği bilgilere nazaran mağaranın girişi renkli sarilerle kapatılmıştı. Birinci olarak sarışın küçük bir kız çocuğu mağaradan dışarı çıktı. Polislerin içeri girmesiyle birlikte Kutina ve başka çocuğun da mağarada yaşadığı ortaya çıktı. Yetkililer, mağarada hayli hudutlu hayat şartları bulunduğunu belirtti. Ailenin sahip olduğu eşyalar ortasında birkaç plastik örtü, giysi, hazır erişte paketleri ve temel besin gereçleri yer alıyordu. Ayrıyeten mağaranın yağışlı havalarda su aldığı tabir edildi. Yetkililerin açıklamasına nazaran, polis Kutina’yı orada kalmanın tehlikeleri konusunda bilgilendirdikten sonra, Kutina’nın isteği üzerine bayan polis memurları tarafından kızlarıyla birlikte komşu bir köydeki bir dinlenme merkezine götürüldü. Fakat bayan ailesine dair resmi evrak ibraz etmeyince sorguya çekildi ve pasaportunun hâlâ mağarada olabileceğini söyledi. Yetkililer ormandaki meskenine geri döndüklerinde Kutina’nın pasaportunu ve 2017’de müddeti dolmuş vizesini buldular.
Günlerce süren soruşturmanın akabinde polis, Kutina’nın seyahati hakkında daha fazla bilgi edindi. Kutina 2016 yılında altı aylık iş vizesiyle Goa’ya gitti, lakin müsaade verilenden daha uzun müddet kaldı. Bu müddette Kutina Nepal’e gitti ve 2020’de Hindistan’a geri döndü. Yetkililer, Kutina’nın en büyük oğlunun 2024 yılında bir bisiklet kazası sonucu 21 yaşında hayatını kaybettiğini, 11 yaşındaki oğlunun ise nerede olduğunun bilinmediğini belirtti. Kutina’nın 6 yaşındaki kızının Ukrayna’da, en küçük çocuğunun ise Hindistan’da doğduğu biliniyor.
‘HAYVANLAR VE YILANLAR BİZİM DOSTUMUZ, TEHLİKELİ OLAN İNSANLAR’
Kutina, verdiği röportajda, “Doğada, ormanda kalma konusunda büyük tecrübemiz var ve ölmedik. Kızlarımı ormanda ölmeleri için getirmedim. Onlarla birlikte fotoğraf yapıp, oyunlar oynadık, dans ettik. Ayrıyeten lezzetli yemekler de pişirdik. Kendilerini berbat hissetmediler. Çok mutluydular” halinde konuştu. Kurtarılmasının akabinde Hint medyasına konuşan Nina Kutina, mağarada yaşamaktan mutlu olduklarını söyledi. Tabiatın insan sıhhati için yararlı olduğunu savunan Kutina, çocuklarıyla birlikte bu ömür biçimini tercih ettiğini belirtti. Polis kaynaklarına nazaran Kutina, grupları mağarada yaşamanın tehlikeli olmadığına ikna etmeye çalıştı. Ormandaki yılanlar ve yırtıcı hayvanlarla ilgili ikazlara karşılık ise ‘Hayvanlar ve yılanlar bizim dostumuz. Tehlikeli olan insanlar’ tabirlerini kullandı. Kutina ayrıyeten bulunduğu mağarada yaklaşık bir haftadır yaşadığını, daha evvel ise Goa eyaletinde öbür bir mağarada kaldığını söyledi. En küçük kızının da Goa’daki bir mağarada dünyaya geldiğini lisana getirdi.
Şiddetli muson mevsiminde bile evvelden hazırlık yapmış, kuru besin stoklamış ve mağarayı gerekli materyallerle donatmıştı. Etrafa ahenk sağlamış, yatak olarak plastik örtüler ve yemek pişirmek için odun kullanmıştı. Yetkililer, hayatta kalma nizamının organize olduğunu belirtmişti. Plastik örtüler, ilkel mutfak aletleri ve manevi uygulamalar için düzenlenmiş bir alan. Seyahati muhtemelen yırtıcı hayvanlarla müsabakayı, yalnızlığı ve tabiatın günlük belirsizliğini içeriyordu. Bu, az kişinin hayal edebileceği harika bir zihinsel güç ve korkusuzluk düzeyini gösteriyor. Gokarna Karakol Amiri Sridhar SR, Kutina’nın kızları için disiplinli ve huzurlu bir ortam sağladığını belirtti.
Polis Müdürü M. Narayana, kadının güçlü hava şartlarında hayatta kalmak için dikkatli hazırlıklar yaptığını doğrulayarak, sert muson şartlarında gösterdikleri direnç karşısında şaşkınlığını lisana getirdi. Aile, mevsimsel aşırılıklara ahenk sağlamıştı, havaya bağlı olarak odun yahut küçük bir gaz tüpüyle yemek pişiriyor, muson mevsiminde asgarî kıyafet kullanıyor ve sahip oldukları mumları bile nadiren kullanıyorlardı. Kutina’nın ormanda yaşama kararı çaresizlikten değil, adanmışlıktan kaynaklanıyordu. Mağara hayatı, Hindu inançlarını benimsemesinin, çağdaş dünyanın gürültüsünden bir kaçışın ve manevi hedefine yönelik bir seyahatin sözüydü.
DOĞADA ZİYAN GÖRMEDEN NASIL BİR ORTADA YAŞADIKLARINA ÇOK ŞAŞIRDIK
Yemekler kolay ve çoğunlukla bozulmayan yiyeceklerden oluşuyordu. Pirinç, mercimek, hazır besinler ve orta sıra lokal olarak toplanan meyveler. Su doğal kaynaklardan geliyor, banyo ise yakındaki şelalelerde yapılıyordu. Kutina her gününü rutinlerle geçiriyordu. Yoga, mantra okuma, müzik söyleme, fotoğraf yapma, okuma ve manevî ritüeller. Mağaranın içi Rusça kitaplar, Hindu putları ve resimlerle süslenmiş. Bölge zehirli yılanları, yabanî ömrü ve sık sık meydana gelen toprak kaymalarıyla bilinmesine karşın, Kutina kendisinin ve kızlarının inançta hissettiklerini tez etti. Yırtıcı yılanları ‘arkadaşları’ olarak tanımladığı ve kışkırtılmadıkça kendisine asla ziyan vermediklerini söylediği biliniyor. Yetkililer, ailenin tabiatta ziyan görmeden bir ortada yaşadığına şaşırdıklarını kabul ettiler. Kutina için o mağara bir saklanma yeri değil, konutuydu.
Olayın akabinde yeni bir hukuksal süreç başladı. Goa’da yaşayan iş insanı Dror Shlomo Goldstein, iki kız çocuğunun babası olduğunu öne sürerek mahkemeye başvurdu. Goldstein, çocukların Rusya’ya gönderilmesini engellemek ve velayetlerini almak istediğini bildirdi. Mahkemeye sunulan dilekçede çocukların Hindistan’da kalmasının daha uygun olacağı savunuldu. Fakat federal hükümeti temsil eden avukatlar, Nina Kutina’nın Rusya Büyükelçiliği’ne yazılı müracaat yaparak ülkesine dönmek istediğini açıkça tabir ettiğini belirtti. Karnataka Yüksek Mahkemesi ise verdiği kararda dikkat cazip değerlendirmelerde bulundu.
Mahkeme, Goldstein’ın çocukların bakımını üstlendiğine yönelik tezlerine karşın anne ve çocukların neden izole bir mağarada yaşadığının açıklanamadığını vurguladı. Kararda, aile mağarada bulunana kadar onların ömür şartlarına ait tatmin edici bir açıklama yapılmadığı söz edildi. Mahkemenin verdiği karar doğrultusunda Hindistan hükümetinden Kutina ve çocuklarının dönüşü için gerekli evrakların hazırlanması istendi. Rusya Büyükelçiliği de aileye acil seyahat imkanı sundu. Yetkililerden alınan bilgiye nazaran Nina Kutina, iki kızı ve daha sonra Goa’da bulunan başka oğluyla birlikte 28 Eylül tarihinde Rusya’ya hareket etti. Böylelikle aylar boyunca dünya basınının gündeminde yer alan ve ‘mağarada yaşayan Rus anne’ olarak tanınan Nina Kutina’nın Hindistan’daki sıra dışı hayat hikayesi, ülkesine dönüşüyle yeni bir periyoda girmiş oldu. Lakin çocukların velayetine ait hukuksal tartışmaların ilerleyen süreçte tekrar gündeme gelebileceği biliniyor.
Milliyet
