MÜJDE IŞIL – Dile kolay, neredeyse yarım asırlık bir efsane “Star Wars”… Orjinal üçlemesine iki üçleme daha eklendi yıllar içinde. 2012’de Disney’in Lucasfilm’i ve münasebetiyle “Star Wars”un haklarını satın almasıyla son üçleme üzerindeki tartışmalar da büyüdü. Hayranları eski “Star Wars”u bekledikçe seride yapılan değişiklikler yansıları artırdı. Son üçlemenin son sineması “Star Wars: Episode IX – The Rise of Skywalker” 2019’da vizyona girdikten sonra ise seri dijitale taşındı. Jon Favreau’nun “The Mandalorian” dizisi üç dönem boyunca “Star Wars” cihanını yeni karakterlerle genişletip dizi sevenlerin kabulüne sundu. Dördüncü dönem yerine ise yeni kıssa perdede seyirciyle buluştu.
Sinemaya transfer olan o dizinin başkahramanlarına bakalım evvel. Gerçek ismi Din Djarin olan Mandalorian, başında Mandalor çeliğinden yapılmış bir maske takan bir ödül avcısı. Muhafazası altındaki Grogu ise hiç konuşmuyor ancak özel güçlere sahip. Ortalarında baba-evlat bağı var bir bakıma. Kötücül imparatorluğun çöktüğü galakside yeni cumhuriyet sistem kurmaya çalışıyor. İmparatorluk için çalışmış üst seviye yöneticileri bulma misyonu Mandalorian’a veriliyor.
Her ne kadar isminde “Star Wars” geçse de bu sinema, hayranlarının sadakat beklediği bir “Star Wars” sineması değil. Diziyi sevenlere hitap eden, fonunda “Star Wars” kozmosu bulunan hibrit bir sinema. Hibrit sıfatının birkaç nedeni var. Proje yapı olarak dizi mantığıyla hazırlanmış. Belirli ki dördüncü dönem için hazırlanan senaryo, elden geçirilmiş. Sinemanın kısım bölüm ilerleyişinde bunu hissetmek mümkün. Yani diziyi izleyenlerin daha kolay bağ kurabileceği bir sinema. Ancak orjinal üçleme ile bağını da koparmıyor. Han Solo’nun gittiği tekinsiz sokak ve bar sahnesinin benzerini bu sinemada de görüyoruz örneğin.
Hibrit karakterler
Bir öbür hibrit yapı ise karakterler üzerinden kurulmuş. Mandalorian, özgün serideki Darth Vader ve Boba Fett’e benziyor. Maskesinden kullandığı aygıtlara kadar Iron Man’i yani bilindik bir üstün kahramanı da anımsatıyor. Bir yandan da Clint Eastwood’un yalnız ve az konuşan silahşorlarının karizmasına sahip. Grogu ise Yoda ile tıpkı tipten gelen bir bebek figür.
Jon Favreau’nun, diziyi de “Star Wars: Mandalorian ve Grogu”yu da yeni nesiller ve genç izleyici için tasarladığı aşikâr. Hasebiyle “Star Wars” ile büyümüş nesillere çok daha hafif gelecek bir kıssası var sinemanın. Orjinal serideki Jedi ideolojisi, ‘karanlık taraf’ vurgusu, ışın kılıcı dövüşlerinin yerini Marvel sinemalarından fırlamış görünen, harika kahramanımsı bir dövüşçü ve Yoda’nın küçük versiyonu olan Grogu alıyor. Seyircinin Grogu’yu sevdiği ve seveceği varsayım edildiği için onun sahnelerine daha tartı veriliyor. Çocuksuluk ağır basarken karakterlerin içinde kopan fırtınaya ya da bu türlü bir iç çatışma yaratmaya muhtaçlık duyulmuyor. Rotta’nın babasıyla olumsuz bağlantısı çok daha değişik aslında lakin ortada kaynayıp gidiyor. Sinema atmosfer yaratmada ise zorlanmıyor ve seyirciyi dünyasının içine çekmeyi başarıyor. Yüzünü yalnızca bir defa görebildiğimiz Pedro Pascal’ın karizmasını da es geçmeyelim olağan.
Yeni sinema, yepyeni seri ile karşılaştırmadan, beklentisiz izlendiğinde keyifli bir seyirlik. Sonuç olarak her yeni “Star Wars” sineması üzere bu da seyircide karşılık bulma konusunda deneme yanılma projesi temelinde. Tutarsa yola devam; tutmazsa yeni denemelere devam.
Martin Scorsese sürprizi
Jon Favreau, “The Mandalorian” dizisinde Werner Herzog, Jack Black üzere itibarlı isimleri takımına katmıştı. “Star Wars: Mandalorian ve Grogu”da da bu argümanını sürdürmüş. Sinemanın oyuncu ve seslendirme takımında usta isimler var. Örneğin Sigourney Weaver, yeni cumhuriyetin kumandanını canlandırıyor. Jeremy Allen White ise Jabba the Hutt’un birey olarak var olmaya çalışan oğlu Rotta’yı seslendiriyor. Asıl yıldız ise hiç kuşkusuz Martin Scorsese. Usta direktör seslendirme çalışmalarına çok da uzak değil aslında. Kendi sinemalarında anlatıcı/dış ses olarak varlığını duyurmuşluğu var. “Bringing Out the Dead”de ise telsiz operatörünün sesiydi. Scorsese’nin asıl seslendirme performansına 2004 tarihli “Shark Tale”de şahit olduk. Bu animasyonda Sykes isimli balon balığını seslendirmişti. “Star Wars: Mandalorian ve Grogu”da ise Mandalorian’ın Rotta’yı nerede bulabileceğini sorduğu ‘çok kollu’ büfeci Hugo Durant’ı seslendiriyor. İşin şaşırtan yanı, birkaç sene evvel üstün kahraman sinemalarını ‘lunapark eğlencesi’ olarak niteleyip gerçek sinemayı savunan Scorsese’nin bir nevi muhteşem kahraman sineması olan bu üretimde yer almayı kabul etmesi.
Milliyet
