MELİSA VARDAL – Bahadınlı, ulusal kurtuluş çabasının sadece büyük kumandanların ve resmî tarihin sayfalarında yer alan isimlerin değil kentlerini-ülkesini savunan personellerin, fakirlerin yani halkın ve isimsiz kahramanların omuzlarında yükseldiğini hatırlatıyor. Romanın merkezinde Antep var. Bir tarafta Fransız işgaline karşı toprağını savunmak için çaba edenler, öbür tarafta işgalcileri ağırlayanlar ve onlarla tıpkı sofrada duranlar. Bahadınlı, bu iki dünya ortasında keskin bir karşılaştırma kurarken sırf savaş yıllarını değil, savaş sonrasını da sorguluyor. Zira roman ilerledikçe ortaya acı bir tablo çıkıyor… Memleket için gayret veren halkın çocuklarına bu toprakların zenginlikleri değil, tekrar yoksulluk miras kalıyor. Okur, bu kıssayı Memo ve onun ailesi üzerinden takip ediyor. Antep sınırında süren ulusal kurtuluş gayreti içinde Memo’nun babası Musdo’nun ayak izleri belirirken yıllar sonra Memo’yla diğer bir devrin kapısı aralanıyor. Antep’in bıçkın delikanlılarından biri olarak karşımıza çıkan karakterin dönüşümüne tanıklık ederken birebir vakitte bir memleketi anlamanın kıssası de kuruluyor. Kurguyla tarihi gerçekliği iç içe geçiren “Gemileri Yakmak”, Antep’in belleğinde yaşayan yiğit insanları tekrar hatırlatırken şu soruyu ardında bırakıyor: Bu memleketi kuranlar kimlerdi ve bu topraklar uğruna gayret edenlerin kıssaları neden tarihin kenarına itildi?
Milliyet
