Sezonun iki büyük amacından biri Türkiye Kupası’dır kuşkusuz. Kazananın hem uzun maratonu taçlandırması hem de UEFA Avrupa Ligi’ne play-off’dan katılması açısından kıymetli bir imtihandı.
Trabzonspor’un ligin son haftalarındaki performansı tatmin edici olmasa da büsbütün bu finale odaklanması, Konyaspor’un ise rüştünü ispat etme çabası, maça dair beklentileri yükseltmişti. Nitekim de temposu ve tansiyonu yüksek bir çaba izledik. Maç iki kadro ortasında gitti geldi, lakin gülen ve kupaya uzanan taraf bordo-mavililer oldu.
Trabzonspor birinci yarıda daha denetimli ve baskılı oynayan taraftı. Sıkça kullandığı sağ kanatta Pina ve Zubkov ile tesirli olurken, gol Onuachu’nun bu ikiliye eşlik etmesi sonucu geldi. Pina’nın adrese teslim ortasında Nijeryalı forvetin rakipleri ortasından yaptığı bitirici vuruş Trabzonspor’u üstünlüğe taşıdı. Çabucak akabinde Zubkov’un sert şutunda kaleci Bahadır’ın kritik kurtarışı vardı.
Bu kısımda rakip kaleyi yalnızca bir kere Bardhi ile rahatsız eden Konyaspor ikinci yarıya süratli başladı. Evvel Muleka’nın golüyle eşitliği sağladı, iki dakika sonra Folcarelli’nin neden olduğu penaltı ile öne geçme bahtı yakaladı. Lakin Bardhi topu direğe nişanladı, konumun devamında kaleci Onana dayanılmaz bir refleksle tehlikeyi savuşturdu. Maçın mukadderat anıydı.
Futbol hoş olduğu kadar değişik bir oyun. Trabzonpor için bir sefer daha skor üstünlüğünü ele geçirmek tekrar bir penaltı kararıyla geldi. Köşe atışında Jevtovic topa yükselirken elini kullanınca, hakem Halil Umut Meler tereddütsüz beyaz noktayı gösterdi. Kaleci Bahadır köşeyi gerçek kestirim etti fakat Onuachu’nun riskli vuruşunda top koltuğunun altından ağlara gitti.
Kalan dakikalar gerginliğin, sertliğin ve heyecanın tavan yaptığı, kartların peşi sıra gösterildiği sürece tanıklık etti. Bu türlü bir atmosferi yönetmek kolay değil. Hakem Halil Umut Meler her ne kadar Merkez Hakem Kurulu’nun ikinci plana ittiği bir hakem olsa da dün gece otoritesi, tecrübesi ve hakem aklıyla çığrından çıkabilecek maçı tereyağından kıl çeker üzere yönetti. Umarım bu doksan dakika Meler’in veda maçı değildir. Varsa bu türlü bir niyeti ona kelamım; “Gün olur devran döner” tez etme Umut hocam.
Trabzonspor grup halinde son periyotların en olumlu maçını oynadı. Fakat kaleci Onana, golcü Onuachu, Pina, Zubkov, Folcarelli ve Mustafa arkadaşlarından bir adım öne çıktı. Aslına bakarsanız tüm grup ve kenarda Fatih Tekke’nin yaptığı yerinde değişiklikler getirdi şampiyonluk kupasını. Trabzonspor’u kazandığı, Konyaspor’u finale kadar gelip son dakikaya dek elinden geleni yaptığı için kutluyorum.
Yazmasam rahatsız olurum; bu çağda alana atılan yanıcı ve tehlikeli cisimler iki grup oyuncuları için büyük sıhhat sorunu yaratabilirdi. İki grup tribünleri ortak oldu bu suça. Ya o unsurların stata girişine mahzur olamayan emniyet tedbirlerine ne demeli? Yüzlerce fişeği içeri sokan, niyeti bozarsa neler taşımaz cebinde? Finale yakışmayan bu imgeler son olur umarım.
Milliyet
