Ümran Avcı – Zeynep Kaçar, son romanı “Seni Seviyorum Uçur Beni” gündelik siyasetin sıradan omurlara tesirini gençler üzerinden anlatıyor. Caddelerde dolaşan seçim otobüsünün hoparlöründen, televizyon ekranlarından türlü vaatler sıralanıyor. O sırada kentin kenar mahallelerinde kıssaları birbirine değen 20’li yaşlarını süren üç genç hayatta kalma savaşı veriyor. İnşaat depolarında heba olan Sefa Kaya, annesi öldürüldükten sonra sudan çıkmış balığa dönen İzzet Can, bombalı hücumdan kıl hissesi kurtulan üniversite öğrencisi Beyza… Güzel hayat ihtimallerinin peşinde koşan, bir formda ‘yırtmak’ isteyen gençlerin girdiği çıkmazı anlatıyor Zeynep Kaçar.
■ Romanın kurgusu; bir bilgisayar oyunu formunda ilerliyor. Sonunda oyun bitiyor. Bunu gerçek hayatta oyunu yazanlar ve yazılan senaryoya uymak zorunda olan aktörler üzere mi okumalı?
Bir arada yaşamak hepimizin genlerine kayıtlı bir muhtaçlık hâli. Diğerleri olmadan yaşayamayan canlılarız biz. Bunun elbette düzgün yanları var. Korunmak, kollanmak, iş kısmı, duygusal temas ve daha pek çok şey. Lakin her toplum süratlice kendi ezen ezilen ilgisini oluşturuyor. Üsttekiler kuralları belirliyor, alttakiler o kurallarla yaşamaya evvel istekli kılınıyor, açgözlülük arttıkça gönüllülüğün yerini mecburilik alıyor. Romanın temel problemlerinin başında varlıklı ve fakir arasındaki bu hiyerarşik bağlantı biçimi geliyor. Kim sebep varlıklı olur, onlar varlıklı olsun diye kimler nasıl fakirleşir. Bu soruların peşine düşüyorum. Bunu yaparken de ana karakterlerimi bir bilgisayar oyununun içine yerleştiriyorum. Hem metafor hem gerçek dünyada yenilmeye mahkûm, debeleniyorlar.
En yeni haberlere ve son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
kaynak olarak ekleyin
■ Genç yoksulluğu sorununa projeksiyon tutmak mı istediniz?
Son yıllarda dünyaya baktığımda gördüğüm en temel meselelerden biri genç yoksulluğu. Bilhassa büyük kentlerde gençler giderek fakirleşiyorlar. Ayak işlerinde hayatları heba oluyor. İstedikleri üzere yaşamak bir yana geleceğe dair ümitleri yok. Bunun sebebi kaynakların azlığı değil elbette. İktisat siyasetleri belirliyor hayatı. Hizmet dalındaki bu görkeme hiç gereksinimimiz yok ancak varmış üzere davranıyoruz. Ülkenin gençleri de motosiklet doruklarında, market kasalarında, inşaatlarda, saçma ve gereksiz işlerde gelecek düşleri kapkara köle muamelesi görüyor. O gençlere layık görülen bu rezilliği anlatmak da insanlığın iş kısmında bana düşen bir misyon diye düşünüyorum.
■ Romanın alt metninde adalet kavramı öne çıkıyor.
Roman boyunca hem kurguda hem yaşadığımız hayatta adalet nedir sorularını sordum kendime. Son periyotta gitgide popülerleşen bir ferdî gelişim kültürüne şahit oluyoruz hepimiz. Hayatın her alanındaki tüm sonuçların sorumluluğu bireyin niyet sistemine yükleniyor. Sen olumlu düşünürsen her şey uygun olur, şunları şunları yap ve kendini kurtar üzere telaffuzlar süratle yaygınlaşıyor. Meğer bizi çevreleyen dünyadan muaf değiliz hiçbirimiz. Bir insanın yaşadığı hayatı anlayabilmek için onu çevreleyen alakalar ağına da bakmak gerekir. Bu gençleri çevreleyen bir dünya, bir kent, bir politik atmosfer var. Orada yaşanan rezillikler hayatlarında şiddetli sonuçlar doğuruyor. Muhakkak adil değil. Ancak kişisel gayretlerle dışına çıkmak da mümkün değil. Öte yandan kurgunun adaletle ilgisi üzerine de düşündüm. Bir kurgu metin lakin adalet yerini bulursa mı bizi tatmin eder, yoksa adaletin olmadığı bir dünyayı anlatırken hiçbir kabahatin cezalandırılmadığı bir kapanış mı daha hakikat?
‘Umutları çalınıyor’
■ Kendi mesleğinize içeriden, eleştirel bir gözle bakıyorsunuz. Beyza, Dramaturji okuyor. Kısmıyla ilgili “Çoğu mezun olduğunda işsiz kalacak” kelamlarına katılır mısınız?
Dramaturji kısmı benim çok severek okuduğum, hayata farklı bir bakış ve eleştirel bir görme biçimi kazanmama sebep olmuş aslında şahane bir kısım. Tekrar de mezun olduğunuzda en azından dramaturji alanında çalışmanız pek mümkün olmuyor. Beyza’nın bu kısımda okumasının sebebi trajedi kavramını tartıştırmak istediğim için oldu biraz da. Kuramsal olarak tartışma yürütebileceğiniz tek kısım orası olduğu için. Ancak bugün pek çok genç gerçekçi bir gelecek planı olmayan kısımlarda okumak zorunda kalıyor. Üniversitelerin kalitesinin düşmesinin yanı sıra ne işe yaradığı meçhul kısımlar de gençlerin ümitlerini çalıyor.
Milliyet
