Milliyet Gazetesi müellifleri Avustralya-Türkiye maçını kıymetlendirdi ‘Montella yetersiz, tahlilsiz, etkisiz kaldı’

A Ulusal Futbol Kadrosu, 2026 FIFA Dünya Kupası D Kümesi birinci maçında Avustralya’ya 2-0 mağlup oldu. Ulusallar, kümede liderlik bahtını zora sokarken, Paraguay maçı öncesi ise avantaj kaybetti.

Mücadele sonrası dev maçı Milliyet Gazetesi müellifleri; Attila Gökçe, Bilal Meşe ve Halil Özer kıymetlendirdi.

HAYDİ DEVAM İLERİ – ATTİLA GÖKÇE

Reklam nesillerinden yaratıcı tanınan müziklere.. Medyadaki en detaylı tahlillerden gündemdeki her türlü siyaset menüsüne… Birbirimize abartılı acaip palavralar söyledik. En yetkili futbol ağızlarından en büyük kupa maksatları ilan ettik.. Uygarlığın ve bilimin en değerli güdüsü olan kuşkuyu bir tarafa bırakıp topluca birebir sesle zıpladık: Ver coşkuyu.. Ver, ver, ver, ver!..

2026 Dünya Kupası, tüm yanlışları, çelişkileri, diplomasiyi, vizeyi ve ekonomiyi unutturan halleriyle hayal ötesi çılgınlığa dönüştü.
Şimdi Avustralya karşısında uğradığımız 2-0’lık şok yenilgiyi çabucak atlatmanın, yola devam etmenin devasını bulmalıyız. Futbolda birbirimize en büyük borcumuz umudu tekrar yeşertmek, ona sarılmaktır.

Avustralya topu bize bırakıp (yüzde 72) kendi oyununa baktı… Geri kalan yüzde 28’le fırsat kovaladı. Bizim kendi aramızdaki al-ver’lerle top çevirmemiz mahalle dedikodusu üzere verimsiz ve çözümsüzdü. Heyecandan gerçeği göremedik. FIFA’nın açık kaynaklarına girip hudut bozan istatistik gerçeklerine ulaşabilirsiniz.

Saymadan, ölçmeden de görünen gerçekler var: Montella, akıp geçen oyuna çabucak hiç dokunamadı. Akıllardaki tahlil onun uyguladıklarından daha gerçekti. Kaptanımız Hakan, itimat kaynağımız Orkun, yıldızımız Kenan, golcümüz Kerem, prensimiz Barış Alper, alçaktan gönderdiği toplarla sürpriz golleri yakalayan Yunus Akgün… Ve futbolumuzun olmazsa olmazı Arda Güler… Hepsi de eksikli, noksanlı, uğraşlı, etkisiz ve verimsiz oyunun aktörleriydi. Emekleri için onlara teşekkür ediyoruz. Tekrar destekleyeceğiz, lakin dürüstçe eleştireceğiz.

Bu saptamadan kendini kurtaracak tek oyuncumuz kaleci Uğurcan Çakır’dır. Savunmadaki evlatlara hiçbir şey demiyorum. Bilinen meseleleri aşmak, bir iki isme dokunmak, değişikliklerde göstermelikten gerçekçi uygulamaya geçmek daha faydalı olabilirdi. Montella da yetersiz, tahlilsiz, etkisiz kaldı.
Peki beyaz bayrak çekip teslim olmak var mı? Ne vakit, nerede ve hangi tarihte olmuş ki futbolda ve Dünya Kupası’nda olsun!
D kümesindeki “döküntü” halimizden “diri ve dinamik” kimliğimize dönebiliriz. O vakit şu Avustralya mağlubiyeti “feci kaza”dan “alarm”a dönüşebilir.
D kümesindeki ikinci maçımız Paraguay ile… Latinlerin kıvrak ve oynak hallerine karşı daha serinkanlı Avrupa aklı ile oynamak, üç puanı getirebilir.
Son maçta kümeden çıkmayı garantileyebilen ABD’den üç puan da alabiliriz, tek puan da! Tıpkı 2002 Dünya Kupası üzere. 4 puanla devam edebiliriz. Üç puanla en düzgün üçüncüler ortasına katılıp, bir üst durağa kapağı atmak da mümkün.

Hayır arkadaşlar, gemi batmadı, tren raydan çıkmadı, otobüs devrilmedi!..

Bagajımızda akıl da var emek de!…

Haydi devam… İleri, marş!

HALİL ÖZER – GÖZYAŞI İLE BAŞLADI GÖZYAŞI İLE BİTTİ

Ne yazalım, ne diyelim bilmiyorum. Bir maçın insanlarımızı bu kadar negatif etkilediği bir olay hatırlamıyorum. Sabahın köründe sokaklarda herkes üzgün, bitkin ve umutsuz bir halde zombi üzere dolaşıyordu. Tam bir hayal kırıklığı. Ortada yazacak müspet tek bir şey yok. Montella’dan oyuna son giren Salih’e kadar herkes hayatlarının en berbat gününü yaşadı ve yaşattı. Tamam hala umudumuz var. Lakin bu maç çok acı verdi. Tahminen de bizi düzgüne alıştırdıkları için. Biz güzel hazırlandıklarını düşünüyorduk.

Ama onlar vakitlerini kuaförde, reklamlarda, Youtube kanallarında geçirmişler. Montella ne yaptı bilmiyorum. Konsantre olsa 2 metrelik adamların ortasında Kerem’i oynatmazdı? Kendi eliyle çocuğa ağır hasar verdi. Arda üzere kadronun tek yaratıcı oyuncusunu sağ tarafa kilitleyip onu oraya mahkum etmezdi? Oyunun berbat gittiğinin daha 30. dakikada farkına varırdı. Bütün sistemi bozan Orkun’un makus oyununa müdahale eder, Arda’yı merkeze çekerdi. Barış’ın orada oynayamadığının birinci beş dakikada farkına varırdı? Avustralya’yı yeterli incelese onlara fizik gücünün yahut süratli bir iki adamının karşısında bizim tank defansın olmayacağını bilirdi. Daha da çok var.

Yani bir teknik yönetici bir maçta bu kadar yanılgı yapmamalı. Yahu merak ediyorum sırık üzere adamların ortasında Kerem’e yüksek ortalar yapılmasına nasıl müsaade verdi? Bırak Kerem’i spiderman olsa tekrar bir şey yapamazdı. Hoca resmen Kerem’den Halland yaratmaya çalıştı. Doğal ki yalnızca Montella değil. Örneğin Hakan. Ya kardeşim deneyim yüklüsün. Makûs gittiğinin farkına vardığın anda biraz sorumluluk al ya. Biraz oyun içinde ağabeylik yap. Hocanın göremediklerine sen müdahale et. Yok herkes ruh üzere kaldı. Örnek Zeki.

Ya arkadaş bir adamın pili 45 dakikada biter mi? Pekala birinci yarıda o golü yerken sen nerelerdesin? Pekala Orkun kardeşim sen ne yapıyorsun? Bu maçı bir kez daha izlesen ki izleyeceğini sanmıyorum eminim “bu kim?” dersin. Yani sonuçta tutulacak hiçbir yanımız yoktu. Nereyi tutsak ince cam üzere kırıldı. Biraz Ferdi, biraz İsmail. İnanın bu kadar. Ne diyelim bilmiyorum. O kadar çok yanılgı var ki. Memnunluk gözyaşları ile başladığımız Dünya Kupası birinci maçını acıyla bitirdik.

BİLAL MEŞE – KARALAR BAĞLAMAYA GEREK YOK

Bu yenilgiyi yalnızca skora bağlamak elbette yanlış olur. Evet Türkiye topa sahip olan taraftı, o denli ki yüzde 70’e 30’luk bir oran vardı lakin bu üstünlük galibiyete yansımadı! Avustralya tam da beklenen formda oynadı; demem o ki savunmasına sabırlı biçimde yaslandı, kontra toplarla sonuç aradı ve kazandı. Teknik adamları takım tercihleri nedeniyle yerden – yere vurmak üzere bir takıntım yok! Lakin eleştirilecek noktalardan biri Montella’nın 11 tercihiydi. Örneğin Kenan Yıldız, teğe birde rakip eksilten, kapalı kilitleri açabilecek bir yeteneği niçin kenarda oturtur, anlamakta zorlanıyorum. Efendim sakatlığı münasebet gösteriliyor.

Eğer riskse ikinci yarıya Kenan’la başlamasına ne demeli? Artı Montella’nın oyun şablonu da yetersiz idi bana nazaran. Rakibin savunma duvarını açacak varyasyonlardan uzaktık mesela! Birebir bölgeden daima atak etmek, Avustralya’nın ekmeğine de yağ sürdü! Rakibin kontratak oynayacağını sağır sultan bile biliyordu! Ayrıyeten rakibin en büyük silahı geçiş oyunlarını dört-dörtlük yapmasıydı. Dikkat edilirse iki golü de süratli geçişlerden geldi. Montella buna da tedbir alamadı maalesef! Bu hezimet negatif yansımalar yapar mı, elbette yapar! Fakat küme basamaklarında bu tip tertiplerde birinci maçını kaybeden, sonra çok çıkan gruplar gördük.

Umutsuz değilim, lakin değerli olan Paraguay karşısında tepki vermek! Demem o ki Türkiye hala yarışın içinde ve karalar bağlamanın da bir manası yok. Montella’nın takım tercihi konusunda birebir kusura düşeceğini sanmıyorum. O dersini aldı, çalışır! Bir de dikkatimi çeken Montella’nın en büyük yanlışı bence rakibin oyun yapısını bilmesine rağmen kadronun savunma güvenliğini ikinci plana atmasıydı. Hakan Çalhanoğlu oyunu yönlendirmeye çalıştı, lakin rakibin savunma blokları ortasında kâfi alan bulamadı.

Nasıl bulsun, duvar ördüler, duvar! Gelelim Arda Güler’e… Rakip maç mühletince neredeyse onu iki oyuncuyla marke etti, o da sıkıştı kaldı. İşin özeti… Ulusal Ekip uçurum kenarlarında daima dolaştı lakin aşağı düşmedi. Bu gözler bu tabloyu çok yaşadı, bilesiniz…

Milliyet