Yüz yıllık ömrünü kutlamaya hazırlanan Dünya Kupası 48 ekip ve 104 maçlık bir ‘Kavimler Göçü’ ile cümbüşten kaosa dönüşmüş durumda. Amerika Başkanı Donald Trump ve FIFA Lideri Gianni Infantino futbol topu sayesinde ruh ikizlerini bulmuşlar üzere sevinç ve memnunluk yaşıyorlar. Infantino kadro sayısını artırarak, atlaslarda bulunması güç haritalardan koşuşan minik ülkelerle inanılmaz bir cihan kalabalığı oluşturdu. Bizim ulusal kadro play-off ile uğraşırken, öteki kıtalarda Dünya Kupası’na katılmayanları neredeyse döveceklerdi.
İki lider da tutkulu… Infantino parayı ve yeni icatlar peşinde koşmayı çok seviyor. Kalabalık Dünya Kupası’ndan da milyar üstüne milyar dolarlarla inanılmaz paralar bekliyor. Trump’ın para yanında, bir de ‘zafer’ tutkusu var. O yüzden Norveç’in verdiği Nobel Barış Mükafatı kenarda dursun, FIFA Başkanı koşa koşa ABD Başkanı’na en savaşçı günlerini yaşarken, tuttu barış mükafatı verdi.
Bu tutarsızlık ve çabucak her ülkeye savaş ilan etme atakları 9 Avrupa ülkesini sinirlendirdi: İspanya, Almanya, Hollanda ve İngiltere kupayı boykot etme davetiyle dev tertibi şöyle bir sarstılar. Lakin iki liderin dikkatini hiçbir halde çekemediler.
Amerika’da Trump’ın buyruğundaki göçmen polisi ICE, haksız ve gereksiz silahlı müdahalelerle dünyadaki futbolseverleri korkuttular, turnuvadan soğuttular.
Daha da berbatı kadrolar, oyuncular, teknik yöneticiler ABD’ye giriş vizesi sağlamakta ıstırap ve zahmet çektiler. Amerika savaş halinde olduğu İran’ı yıldırmak için elinden geleni yaptı. Neyse formül bulundu; İranlı kardeşler Meksika’da kalıp yalnızca maç oynamak için ABD’ye gidecekler. Kimi aklı evveller de İran’ı ihraç edip ünlü şampiyonlardan 2026’nın elenmiş ülkesi İtalya’yı buyur etmeye niyetlendiler. Makarnacılar reddetti.
Amerika’nın insan hakları ihlalleri, bir çok ülkeye karşı takındığı saldırgan tavır oyunun ruhuna hiç yakışmadı. FIFA ve ABD liderlerinin hiç de umurunda olmadı.
Yeryüzündeki bütün spor kuruluşlarının ve atletlerinin uymak zorunda olduğu IOC’nin olimpik kuralları var. Bunlardan birincisi; bir ülke memleketler arası bir spor tertibine aday olacağı vakit tüm atletlere, spor yöneticilerine, sporseverlere, taraftarlara vize garantisi vermek zorundaydı. Bu mecburilik devam ediyor ancak FIFA’nın da ABD’nin de hiç umrunda değil. Günlerce bekletip keyiflerince vize lütfediyorlar.
Futbol topu bence daha santraya gelmeden patladı. Bu türlü spor şenliği olmaz. Dahası bu iki liderin ve destekçilerinin ötesinde dünya futbolseverleri, taraftar kitleleri yılmış durumda. Bir stattaki en ucuz yer 2000 dolar. Yeme, içme, barınma ve seyahat sarfiyatları de hesaplandığında rezervasyon iptallerinin 10 milyar doları aştığı bildiriliyor.
Amerika’daki bu skandal durum, bizim hak ettiğimiz başarıyı ve söylediğimiz müzikleri, oyuncularımıza tutacağımız alkışları da gölgeliyor. Aman gölge dedik de, Bizim Çocuklar Arizona çöl sıcaklarında yeniden gölgeliklerden uzak kalmasınlar. Şimdi bu çıkar birliği yarattığı olumsuz şartlar nedeniyle sözcüklere nazaran ‘hile ve düzen’ olarak kumpas kelamına karşılık oluşturuyor.
Her ne kadar Dünya Kupası desek de, bu işin bir WC kumpasına dönüştüğü gün üzere ortada. Kendi adıma tertemiz büyük heyecanlarla pak futbolun peşinde koşanları, hele oralarda eyaletler ortası perişan seyahatlerle kadroları takip edecek meslektaşlarımı hürmetle selamlıyorum. Skor tabelaları ne yazarsa yazsın bu yazdıklarım kayıtlarda kalsın.
Milliyet
