Seray Şahinler – Sabancı Müzesi’nin dümeninde olduğu süreçte, sergilerle ve müzecilik anlayışıyla çağ açan Nazan Ölçer geçtiğimiz ay vazifeye veda etti. Ölçer, köklerden beslenerek her an yeninin izinde eğitici, öğretici ve ufuk açıcı bir kıssa yazarak misyonu uzun yıllardır çağdaş sanat dünyasında akademisyen, küratörlük ve eleştirmenlik yapan Ahu Antmen’e devretti. Ve Sabancı Müzesi’nde yeni devir başladı. Antmen ile müzedeki yeni yol haritasını konuştuk.
– Güzel olsun, hepimiz için heyecan verici bir başlangıç oldu. Nasıl bir yol haritası çizdiniz kendinize? SSM’nin yeni devrinde nasıl bir yaklaşımınız olacak?
Çok teşekkür ederim, evet benim hayatımda da çok heyecan verici, yeni bir başlangıç. Nazan Ölçer’den sonra bu misyonu devralmak doğrusu daha da büyük bir sorumluluk içeriyor diye düşünüyorum. Müzenin birinci kurulduğu yıllardan günümüze görülen nitelikli stantların çeşitliliğine baktığımızda Ölçer’in liderliğinde kısa müddette ne kadar yol alındığı görülür. Cengiz Han ve Mirasçıları’ndan Efsane İstanbul-Bir Başşehrin 8000 Yılı’na; Rembrandt ve Çağdaşları’ndan Joseph Beuys ve Öğrencileri’ne, Monet’ten Marina Abramovic’e müzede sergilenen periyotların, çeşitlerin, yaklaşımların çeşitliliği ve zenginliği inanılmaz. Benim çizdiğim yol haritasında SSM’nin süreksiz stantlarının yanı sıra bir üniversite müzesi olmak misyonu ehemmiyet taşıyor. Bu kavramın tek bir tarifi da yok ama bizi akademik bir çatı altında olmayan bir müzeden ayıran nedir ya da ne olmalıdır üzere sorular etrafında düşünüyorum. Hasebiyle müzenin kendi koleksiyonlarının ve arşivlerinin yeni araştırmalar yoluyla stantlarımıza ve etkinliklerimize kaynaklık etmesini umuyorum.
– Sizin akademisyen, eleştirmen ve küratörlük sürecinizde SSM ile kurduğunuz bağ nasıldı?
SSM’yle bağım çok da yeni sayılmaz. 2010’larda fotoğraf koleksiyonuyla ilgili çalışmalarım olmuştu, ayrıyeten o yıllarda gerçekleştirilen uluslararası danışma kurulu toplantılarına da katılmıştım, sonrasında Sabancı Üniversitesi’nde ders vermeye başladığım süreçte müzede çalışmalarım oldu. Örneğin “Bir Ülke Değişirken-Tanzimattan Cumhuriyet’e Türk Resmi” başlıklı daimi koleksiyon standı ve “Joseph Beuys ve Öğrencileri” standında eşküratör olarak vazife almıştım; 2018’den bu yana da Yönetim Kurulu üyesi olarak vazife yapıyorum. Akademisyen olarak SSM’ye kurduğum bağ, öğrencilerimle birlikte müzenin fotoğraf koleksiyonuna daha yakından bakmak halinde gelişti diyebilirim. Bu manada müze koleksiyonlarını daha yakından incelemek için digitalssm, öğrencilerin ve sanata meraklı herkesin yararlanabileceği harikulade bir açık kaynaktır.
– Hayalinizde burada gerçekleştirmek istediğiniz bir proje var mı?
Koleksiyondaki yapıtlarla ilgili daha çok araştırma yapabileceğimiz bir yer yaratabilmeyi hayal ediyorum öncelikle. Ayrıyeten izleyici iştirakini temel alan, toplumsal pratik boyutuyla ön plana çıkan sanatkarlarla yapmak istediğim projeler var, bunlar hem sanatın, hem müzeciliğin şimdiki manasını sorgulamamıza taban oluşturduğu için ilgimi çekiyor.
‘Eleştirmek değerlendirmektir’
– Eleştirmen ve küratör kimliğiniz SSM’deki seyahatinizle nasıl alaka kuracak?
Eleştirmenlik ve küratörlük bir açıdan bakıldığında birbiriyle iç içedir; bir seçkiye dayanırlar: Neyin görülmeye kıymet olduğuna dair bir yargı içerirler. Sanata yakından bakmayı, anlamayı ve anlatmayı, değerlendirmeyi gerektirir iki iş de. Eleştirel hal, bana nazaran bir şeyi yermek değil, onun üzerine gerçek manada kıymetlendirme yapabilecek kadar baş yormaktır. Eleştirmenliğin esas gereği olan bu tutumu yaptığım iş ne olursa olsun muhafazaya çalışırım, bundan sonraki işimde de belirleyici olacaktır.
Milliyet
