Sezona büyük umutlarla giren, Mourinho atağı ile büyük ses getiren Fenerbahçe makus talihini bir defa daha yenemedi. Yıllardır süren şampiyonluk hasreti toplulukta ıstırap ve öfkeyi birbirine karıştırırken, sarı-lacivertli camiayı bundan sonra nelerin beklediğini, nasıl bir yol haritası gerektiğini, neşterin idareye mi yoksa teknik heyete mi kesilmesinin daha fayda getireceğini herkes merak ederken, Fenerbahçe’nin içinde bulunduğu buhranlı durumu Milliyet’in usta kalemleri yorumladı…
ÖZAY ŞENDİR: FENERBAHÇE NASIL KURTULUR?
Aslında Fenerbahçe yerine Türk futbolu nasıl kurtulur sorusuna cevap aramamız lazım. Futbol dünyamızda uzun vakittir rekabet yok, düşmanlık var. Düşmanlığın olduğu yerde adil rekabet olmaz. Futbolu yalnızca hakem topluluğu değil tüm aktörlerleri, Federasyon’a bildirilen düşük transfer fiyatlarından, sanal medyanın koyu taraftarlık yayınları kadar her haliyle konuşmamız lazım. Türkiye’de yapanın yanına kar kalan en büyük kesim maalesef futbol bölümü.
Fenerbahçe’ye gelecek olursak, taraftarın panik hissinden kesinlikle kurtulması gerekiyor. Galatasaray 14 yıl boyunca şampiyon olamadı, büyüklüğünden bir şey kaybetmedi, birebir durum Fenerbahçe için de geçerli. Bir öteki sorun beklenti idaresi. Her dönem başında beklenti yükseltilince dönem sonundaki ikincilik haliyle büyük hayal kırıklığı oluyor. Küçük bir sürü sebep saymak, mesela Fenerbahçe taraftarının alanındaki maçlarda hakeme baskı kurmakta zorlandığından bahsetmek falan mümkün fakat bu ve benzerleri başarısızlığın ana sebebi olarak tanımlanamaz. Para harcamak, kıymetli transfer operasyonları yapmak, dünyaca ünlü bir hoca getirmek bile şampiyonluğu getirmediyse, muvaffakiyet nasıl gelir sorusunun yanıtını bilmiyorum. Bildiğim panik ve öfkeyle, her dönem sil baştan yapmanın bir işe yaramadığı.
ATTİLA GÖKÇE: LOSER MOURINHO
Fenerbahçe’de elbette birinci sorumlu Jose Mourinho’dur. Başarısız bir Fenerbahçe mesleği sergiliyor. Üçlü ve dörtlü savunmayı git gel’lerle uygulayan, grubun gelişen ve muvaffakiyet gösterip katkı sunan Oğuz ve Levent üzere oyuncuları kenara çekiliyor… İsmail Yüksek, Yusuf Akçiçek esame listesinden düşüyor. Dahası grubun en deneyimli, başkan karakteri taşıyan oyuncusu İrfan Can Kahveci, adeta cezalı oyuncu üzere unutulma basamağına geçiyor. Yabancıların yeteneği, şöhreti ve sonlu başarısı parlatılarak anlatılırken, yerlilerin durumunu hiç kimse merak etmiyor. Grup kimliği giderek zayıflıyor.
Artık bir “kaybeden” “Loser” olan Mourinho’nun tabloyu bozan öbür yanılgıları da var. Bunların en değerlisi, derbileri bir türlü kazanamaması. Fenerbahçe taraftarlarının “İstifa” sloganları Mourinho’ya bulaşmışsa isabetlidir. Lakin ses dalgaları idareye yöneliyorsa durup düşünmek gerekir. Evet, Ali Koç idaresi eleştirilebilir fakat özveriyle, akılla, kaynak geliştirerek çalışmaları yok sayılamaz. Ortada büyük bir kusur varsa, geçen yıl İsmail Kartal’ın başarısına karşın dışlanması anımsanabilir.
Ezeli rekabet, tarihe kök salmış süper yapısıyla, merak etmeyin yakın gelecekte efsane yarışlara da start verecektir. Fenerbahçe o periyotta de favori atletlerden biri olarak startta yer alacaktır. Bu büyüklük duygusallıkla harcanmamalı akil ve sakin atılımlarla geliştirilmelidir.
HALİL ÖZER: İDARE KALMALI
Kayseri beraberliğinden sonra genel bir ses var. Ali Koç ve idaresi gitsin. Tamam gitsin. Gidince ne olacak? Kocaman bir soru işareti. Hele şu anki ekonomik tabloda kim girer? Bence hiç kimse. Ve adaylık için birtakım isimlere gidildiği sav ediliyor. Örneğin Mehmet Ali Aydınlar, Ferit Şahenk üzere… Fakat ne demişler biliyor musunuz? Aman bizi bulaştırmayın stilinde karşılıklar vermişler.
G.Saray topluluğu “yönetim kalsın” diye dalga geçerek etkilemeye çalışıyor. Ancak eminim ki gitmesini en çok isteyen onlar. Onlar biliyor mali açıdan F.Bahçe idaresinin güçlü olduğunu. Hele çok kıymetli sponsor muahedeleri kapıdayken. Onlar da biliyor F.Bahçe’nin bir defa şampiyon olursa tutulamayacağını… Zati bütün efor bu. O yüzden diyorum ki bu idare gitmemeli. Tersine kalmalı.
Eğer Mou kalacaksa oturup konuşulmalı. Daha konsantre olmalı. Bu kadar yıl şampiyon olmamakla büyüklüğü zerre ziyan görmez F.Bahçe’nin. Zati başından onca facia geçmiş olan bu kulübün hala canlı bir formda ayakta durması büyük muvaffakiyet. Öbür büyükler dahil hangi kulüp olsa şu anda bitik durumda olurdu. Ancak şu da var; hala sabır diyorum lakin lambanın fitili de yeterlice kısaldı. Onu da söylemek lazım. Sonuç olarak zihinleri kör etmemek lazım yoksa gözler işe yaramaz.
Milliyet
