Seray Şahinler – Nobel Edebiyat Ödü- lü’nün son sahibi Han Kang, Güney Kore edebiyatının dünyaya armağanı kelamlarıyla addediliyor. Han Kang değil kendi coğrafyasının çağdaş dünya edebiyatının çok özel bir ismi. Hafıza ve bellek bütün muharrirlerin ortak sıkıntısı olsa da Han Kang’ın kaleminde bu kavramlar tekrar yazılıyor. Tıpkı vakitte geçmişi, bugünü, görüneni ve yüzleşmek isteneni bu kadar minimal anlatan gibisi diğer bir müellif daha yok.
Han Kang onu 2016’da dünyaya tanıtan, Booker Ödüllü “Vejetaryen”in akabinde “Çocuk Geliyor”,” Beyaz Kitap” ve “Veda Etmiyorum” kitaplarıyla ülkemizde çok sevildi. Geçtiğimiz günlerde ise “Sevgilinin Soğuk Elleri” romanı April Yayıncılık tarafından Göksel Türközü’nün çevirisiyle lisanımıza çevrildi. Kang tekrar istikrarlı bir halde bizi işaret ediyor. Kang’a nazaran, hepimiz hayat denilen uçurum kabuğunun üzerinde akrobasi yapar üzere maskeler takarak yaşıyoruz. Bu sefer merkezde sonsuz sınırsız hoşluk baskısı, gençliğe duyulan hastalıklı aşk, hepimizin yüzündeki ve kalbindeki maskeler var.
“Sevgilinin Soğuk Elleri”, 2002’de yayımlanmış; yani bizim okuduğumuz, bildiğimiz külliyatın erken devir kitaplarından diyebiliriz. Kang sevenler için geriye gidip onun yazın serüvenin takip etmek ve lisan lezzetinin nasıl piştiğini görmek çok keyifli.
“Sevgilinin Soğuk Elleri”ne gelince… Bu kere iki sanatçı var karşımızda: Muharrir H. ve heykeltıraş Cang Unhyong. Müellif H. daha evvel yapıtlarını tesadüfen birkaç yerde gördüğü heykeltıraş Unhyong ile karşılaşıyor. Heykelini birinci gördüğü anda gerçekliğinden ve ‘yaşayışından’ çok etkileniyor. Beş ay sonra sanatkarın kardeşinden bir telefon alıyor ve Unhyong’un sırra kadem bastığını öğreniyor. Ama geride o denli bir günlük bırakıyor ki sanatçı; estetiği, hoşluğu, gerçeği, sisi, pusu birden açığa çıkarıyor ve bizi Unhyong’un sırdaşı yapıyor. Onun kendiyle karmaşık sistemi; sanatıyla kurduğu tutkulu ancak takıntılı, aşka yönelik saplantılı hikâyesiyle birleşiyor.
Han Kang, kitabı “Parmak”, “Kutsal El”, “Maskeli Balo” olarak üç kısma ayırmış. Her kısım kendi içinde farklı başlıkları takip ediyor. Müellifin tercih ettiği ‘Zaman, yara izi, sır, ispat, enkaz, kirlilik, vefat maskesi, kavuşma, sıcak el’ üzere başlıklar da aslında Kang’ın edebi anatomisinin öz temsilleri. Han Kang’a nazaran, hepimiz hayat denilen kabuğun üzerinde, uçurum kabuğunun üzerinde akrobasi yapar üzere maskeler takarak yaşıyoruz. Muharrir H’nin heykel için tanımı üzere hayat: “İçinde kabuk bulunduran kabuk”.
Nobelli Han Kang her romanında yaraları sağaltmanın yollarını arıyor, insan varoluşunun yalnızlığı üzerine edebî bir performans sergiliyor, okurlarını kendileriyle ve toplumla bir yüzleşmeye çağırıyor. “Sevgilinin Soğuk Elleri” de bu halkanın son kesimi.
Milliyet
