Betül Topaklı / Milliyet.com.tr – Batuhan Durak, 1989 yılında Bursa’da doğdu. Babası ansiklopedi satıcılığı yapıyor, annesi ise mesken hanımı olarak hayatını sürdürüyordu. Anne ve babasının hayata bakış açılarının birbirinden hayli farklı olması vakit zaman mesken içinde çatışmalara neden olsa da bu durum, Batuhan’ın olaylara farklı perspektiflerden bakabilme marifeti kazanmasını sağladı. Okul hayatı boyunca başarılı bir öğrenci olan Batuhan, birinci ve ortaöğrenimini Bursa’da tamamladı. 2003 yılında İstanbul Kadıköy Anadolu Lisesi’ni kazandı ve 2008 yılında mezun oldu. Tıpkı yıl Boğaziçi Üniversitesi Memleketler arası Ticaret Bölümü’nde tahsil görmeye hak kazandı. 2013 yılında üniversiteden mezun olduktan sonra büyük bir ilaç şirketinin finans kısmında çalışmaya başladı. Ağır ve tempolu bir çalışma hayatı vardı. Bir gün, yeniden geç saatlere kadar çalıştığı bir akşam babasını aradı. Babası da dokuma dalında üretim yapan bir fabrikanın pazarlama kısmında 25 yıldır çalışmasına karşın hak ettiği konum değişikliğini alamamıştı. O gün yaptıkları konuşma sırasında baba ve oğul kendi işlerini kurmaya karar verdi. Batuhan, girişimcilik seyahatinin başlangıcını ve sonrasında yaşananları şu sözlerle anlattı:
“İşimden istifa ederek askere gittim. Bu sırada kardeşim de üniversiteyi bırakıp babamla birlikte dokuma bölümünde çalışmaya başladı. Askerlik misyonumu tamamladıktan sonra ben de aile şirketine katıldım ve birlikte çalışmaya başladık. Bu süreçte yurt dışındaki fuarlara katıldık ve 25 ülkeye ihracat gerçekleştirdik. Yaklaşık sekiz yıl aile şirketinde çalıştıktan sonra arı çobanlığına yöneldim. Babam ve kardeşim ise dokuma dalındaki faaliyetlerini sürdürmeye devam ediyor.”
‘KIRSALDA YAŞAMAK İSTİYORDUM’
En şimdiki haberlere ve son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
kaynak olarak ekleyin
Batuhan’ın tabiat sevgisi, çocukluk yıllarında ailesiyle birlikte neredeyse her hafta sonu gittiği Bursa Uludağ’daki pikniklerde başladı. Kırsala taşınma fikri uzun vakittir aklında olsa da bunu erken yaşlarda gerçekleştirmeyi düşünmüyordu. 2017 yılında evlenen Batuhan’ın pandemi sonrasında bir oğlu dünyaya geldi. Pandemi sürecinde kent ömründen uzaklaşma isteği artınca kırsala göç etme fikri de zihninde giderek netleşmeye başladı. Bu periyotta Batuhan, Açık Besin isimli memleketler arası bir toplumsal teşebbüs projesinin Türkiye ayağını kurdu. Açık Besin, ekolojik ve pak besin alanında faaliyet gösteren üreticiler, besin toplulukları ve besin kooperatifleri için geliştirilmiş bir yazılım platformuydu. Sisteme çok sayıda üretici ve besin topluluğu kaydoldu. Lakin Türkiye’de çevrim içi marketlerin ve kapıya teslim sipariş sistemlerinin süratle gelişmesi, pandemiyle birlikte tüketicilerin bu platformlara yönelmesine neden oldu. Sipariş hacminin büyük ölçüde bu kanallara kayması sonucunda Açık Besin ağının faaliyetlerine son vermek zorunda kaldı.
‘BALIN TALEP GÖREN BİR ESER OLDUĞUNU FARK ETTİM’
“Ancak bu ağ sayesinde Türkiye’nin birçok farklı bölgesindeki besin üreticileriyle tanışma fırsatı buldum” diyen Batuhan, arıcılık işine girme sürecini şöyle anlattı: “Bu üreticilerin ortasında çok sayıda bal üreticisi ve arıcı da vardı. Çevremizdeki beşerler pak içerikli eserler üreten üreticileri soruyor ve bu hususta görüşlerimizi alıyordu. Açık Besin projesini yürüttüğümüz devirde insanların sağlam üreticilerden bal satın almasına aracılık ediyordum. Hatta sırf kendi etrafıma yaklaşık 100 kilogram bal satışı gerçekleştirdim. Balın talep gören bir eser olduğunu o periyotta fark ettim ve arıcılık yapmaya karar verdim. Bu işe Marmara Bölgesi’ndeki bal üreticilerini ziyaret ederek başladık. Ziyaret ettiğimiz yerlerden biri de bugün yaşadığımız, arıcılık için epeyce elverişli bir mera alanına sahip olan Kuzeydoğu Kaz Dağları’ndaki Agonya bölgesinde yer alan Akçakoyun Köyü’ydü. Burada çok deneyimli bir arıcıyla tanıştım. Onun rehberliğinde hem arıcılığı hem de arı çobanlığını öğrenmeye başladım” dedi.
“İstanbul’dan köye göç ederken eşim ve oğlumu kalacak yerimiz olmadığı yanımda getiremedim. İşe 40 kovan arı alarak, orman kıyısında çadırda onların yanında kaldım. Hava hoşken derede duş alıyor, çamaşırlarımı dere kenarında leğende yıkıyordum. Hava soğuk olduğunda ise cami tuvaletinde duş almaya çalışıyordum. Üç ay bu halde geçti. Köyde boş konutlar vardı fakat yabancı olduğum için beşerler birinci başta bana meskenini kiraya vermek istemedi. Sonrasında köydeki bir büyüğüm bana yeğenin meskeninde oturabileceğimi söyledi. Akabinde eşim ve oğlum yanıma geldi ve köy meskeninde gerekli düzenlemeleri yaptıktan sonra birlikte yaşamaya başladık. Kırsalda bu işe başlarken anlattığım sıkıntıların üstesinden gelerek, hayatta kalabildim. Gençler şu anda kırsaldaki yaşantıma özeniyor fakat gördükleri kısım işin keyifli ve hoş görünen kısmı fakat ardında önemli zorluklar var.”
‘ARI ÇOBANLIĞINI ÇOK SEVDİM’
Batuhan, bilmediği bir işe girmişti fakat çok kısa bir müddette arıları ve arı çobanlığını çok sevdi. “Bu işe girme sebeplerimden biri de giriş maliyetlerinin düşük olmasıydı” diyen Batuhan, kelamlarına şöyle devam etti: “Özgür Kovan markasıyla ham bal üretiyoruz. Orman ballarının yanı sıra laktik asit çözeltisiyle elde ettiğimiz propolisimiz de bulunuyor. Bizim balımızın öteki ticari ballardan farkı, arılarımızın bulunduğu pozisyonlardan kaynaklanıyor. Bal hasadı döneminde arılarımızı ormanlık alanlara, zirai tarım alanlarından ve yerleşim yerlerinden uzak, öteki arı kolonilerinden de daha izole bölgelerde konumlandırıyoruz. Yani tek bir nektar çeşidine dayalı üretim yapmıyoruz. Arılarımız Kaz Dağları’nın varlıklı florasından nektar toplayarak bal üretiyor. Biz de bu çeşitliliği bala yansıtmaya çalışıyoruz. Bölgede dağ çileği, sarmaşık, kestane, meşe, ıhlamur ve kekik üzere birçok bitkinin nektarı bulunuyor. Biz de bu zenginliği kavanozlara taşımayı hedefliyoruz” diyerek kovanlarda mutlaka pestisit kullanmadıklarını lisana getirdi.
‘POLENİ FİLTRELEMİYORUZ’
Ürettikleri balları ince eleklerden geçirmediklerinin altını çizen Batuhan, “Balın içindeki poleni filtrelemiyoruz. Zira polen bala çok değerli bir zenginlik katıyor. Endüstriyel ballarda ise polen filtreleniyor ve bal ısıl süreçten geçiriliyor. Bal 60–70 dereceleri aştığında HMF (hidroksimetil furfural) oluşur. Bu unsur, yüksek ölçülerde ziyanlı olabilen bir bileşiktir. Bal, insanların şifa beklentisiyle tükettiği bir eserken, uygulanan süreçler nedeniyle besin kıymetini kaybederek vakitle daha az yararlı bir besine dönüşebiliyor. Bal üretirken sadece yararı değil, bu tıp tesirleri de düşünmek gerekiyor” diye konuştu.
‘BİR İŞİ OTURTMAK KOLAY DEĞİL’
“Fiziksel olarak gücüm yettiği sürece arı çobanlığı yapmaya devam edeceğim” diyen Batuhan, genç girişimcilere şu tavsiyelerde bulundu: “Abileri olarak onlara; sabırlı olmalarını, sebat etmelerini ve amaçlarını çok büyük tutmamalarını öneririm. Lakin beklentilerini gerçekçi bir yerde şekillendirmeleri de kıymetli. Bir işe fazla romantik yaklaşmadan, gerçekçilik ile duygusallık ortasında istikrarlı bir bakış açısı geliştirmeleri gerektiğini düşünüyorum. Bir işi oturtmak nitekim kolay değil. Çalışmaktan ve emek vermekten kaçmamak gerekiyor. Hareket etmek, çalışmak ve ter dökmek beşere düzgün geliyor. Hayatta muhakkak zorluklarla müsabakadan, elde edilen muvaffakiyetlerin ve mutluluğun kıymetini tam manasıyla anlayamayız diye düşünüyorum. Bu noktada gençleri, evvelki nesillere nazaran biraz daha kırılgan görüyorum. Bu kırılganlığın hem girişimcilik açısından hem de insanın hayatını daha sağlıklı ve verimli sürdürebilmesi açısından olumlu bir özellik olduğunu düşünmüyorum. Bu nedenle daha sabırlı, dirayetli ve sağlam olmakta yarar var.”
Milliyet
