Derleyen: Zeynep Dilara Akyürek / Milliyet.com.tr – Dünya Kupası 4 yılda bir tarihe geçecek gollerin, unutulmaz maçların ve tarihe geçecek sevinçlerin dünyayı sarmasıyla apayrı bir coşkunun kıtaları aşmasını sağlıyor. Ulusal kadrolar, kendileriyle tek yürek olan milletleri için alanda ter döküyor. Ter dökmek bir futbolcu için son derece olağan olsa da orta ara çalınan ‘faullerde’ kan dökmek da bazen olağan sayılabiliyor. Ufak sıyrıklar ve çizikler atılan goller kadar gerçek. 1954 Dünya Kupası’nda ise ne dökülen kan ne de yaşananlar bu kadar olağan düzeylerde kalmamıştı. Ufak çarpışmalar ya da çiziklerin yerini, yarıklar, kanamalar ve bir silah üzere kullanılan cam şişeler almıştı. Macaristan ve brezilya ortasındaki gayret, finale çıkmak için adeta bir savaşa dönüşmüştü. Finalde Batı Almanya’ya güçlü bir rakip lazımdı ve 4-2’lik skorla geçilecek çeyrek final maçı son düdüğe kadar neredeyse daima Macaristan lehine sürmüştü. Bu turnuva dünya televizyonlarında yayınlanan birinci turnuva olmasıyla da öne çıkıyordu. Yani o günlerde milyonlar bu maçları bekliyordu. Her ülkenin maçı kendi milleti için unutulmazdı tahminen lakin yarı final gayretindeki Macaristan ve Brezilya’yı daha unutulmaz bir müsabaka bekliyordu. Bu sefer top değil cam şişeler futbolcuların bedeniyle buluşuyordu. Öyle ki maç sonu yapılacak kutlama bile yerini hastane koridorlarındaki acı iniltilere bırakacaktı.
SERT BAŞLADI SERT BİTTİ! TARİHİN EN ‘ŞİDDETLİ MAÇI’
En aktüel haberlere ve son dakika gelişmelerine Googleüzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
Google’da tercih edilen
kaynak olarak ekleyin
27 Haziran 1954 günü Dünya Kupası’nın son maçlarından biri oynanmak üzereydi. Bu maçın galibi yarı finalde Uruguay’la karşılaşacaktı. Ancak o gün yağmur hiç olmadığı kadar şiddetli yağıyor, bu durum futbolcuların işini zorlaştırıyordu. Sönmeyecek bir final aşkının ateşi de tam da o yağmura karşın yanıyordu. Macaristan-Brezilya maçının birinci dakikalarıydı. Oyun süratli başlamış ve Macarlar buldukları birinci fırsatta topu Brezilya kalesine gönderdiğinde 3’ncü dakika oynanıyordu. Gökte yağmur yerde Macaristan fırtına üzere esiyordu. İlk golden yalnızca 4 dakika sonra Sándor Kocsis maçın skorunu 2-0’a getirdi.
Brezilya için yapılması gereken tek şey maçı kazanmaya giden 83 dakikada birinci 45’i eşitlik sağlayarak geride bırakmaktı. Birinci yarı onlar için bir baht vermişti ve Brezilya kazandığı penaltıyla skoru 2-1 yapmıştı. Artık evvel eşitlik sonra öne geçme bahtı sadece ikinci yarıda değerlendirilebilirdi. İşte tam da o umutlar tekrar canlanmışken tarihe geçecek günün dönüm noktalarından biri yaşandı. Macaristan’a penaltı verilmişti. Mihály Lantos golü atarak skoru 3-1 yapmış ve peşinden ‘öfke’ sahayı sarmıştı. Penaltı kararı, Brezilyalı gazetecilerin ve yetkililerin alana girmesine neden olmuştu. Artık taraftarın değil de öfkeli kalabalığı alandan çıkarmaya çalışan polisin sesi daha yüksek duyuluyordu.
KORİDORLAR KAN İÇİNDE! TEKNİK ADAMIN BAŞINDA 4 DİKİŞ: HAKEM ÇARESİZ
İkinci yarıda oyun, giderek şiddetlenen fauller ve acımasız taktiklerle dolu bir savaşa dönüşüyordu. Brezilyalı forvet Julinho’nun golüyle skorun 3-2 olması da tüm bunların tuzu biberi olmuştu. Bu dakikadan sonra József Bozsik, Nilton Santos tarafından faulle durdurulmuş ve iki oyuncu ortasında ekstra bir arbede daha parlamıştı. Bozsik ve Santos hengame etmeye başladıktan kısa müddet sonra hakem her ikisini de durdurmanın tek ve adil yolunun 2 kırmızı kart göstermek olduğunu düşünmüş ve gereken ceza verilmişti. Bu atılım her iki kadroda da moral bozukluğuna neden olsa da kaideler hala eşitti. İki kadro da 10 kişi oynuyor, yarı finale gidenin belirleneceği maçta Brezilya evvel beraberlik sonra galibiyet peşinde koşuyordu. Macaristan’ın ise tek isteği üstünlüğü kaybetmeden maçı galip olarak tamamlamaktı. Öyle de olacaktı, Sándor Kocsis kadrosunun 4’üncü golünü kaydetmiş ve maçın skorunu da belirlemişti. 4-2 biten maçtan keyifli ayrılan Macaristan olmak üzereydi. Ancak maç uzunluğu süren gerginlik şimdi sönümlenmemiş ve oyunun anları ile soyunma odası koridorları kana bulanmıştı.
Brezilyalı forvet Humberto Tozzi, maçın bitiş düdüğünden saniyeler evvel Macaristanlı Gyula Lóránt’a tekme atıp maçın son kırmızı kartını da kendi ismine yazdırmıştı. Toplamda 42 hür vuruş ve 2 penaltı verilen maç, 4 sarı ve 3 kırmızı kartla tamamlandı. Maç sonunda Brezilyalı oyuncular Macar soyunma odasına gerçek hareketlenmişti. Bu öfkeyle içeri girmelerinin ağır ve tatsız sonuçları olabilirdi. Ünlü Macar AVH güvenlik polisi, cop ve silah kullanarak onları alandan ve soyunma uzaklaştırmaya çalışıyordu. Maalesef bu esnada kullanılan tek şey polislerin ekipmanları da değildi. Saha etrafındaki çam içecek şişeleri artık ‘silah’ yerine kullanılıyordu. Teknik takım ve futbolcular birbirine bu şişelerle saldırıyordu. Ancak her iki taraftan da şiddet içeren davranışlar yapılıyor ve futbolun idare organı FIFA hiçbir şey yapmıyordu. Verilecek ceza ya da uygulanacak yaptırımları ilgili ülkelerin idaresine bırakmıştı. Ne yazık ki yaraları hastanelik olanlar vardı ve zati unutulmaz anların yaşandığı tertip bu sefer acı ve unutulmaz anlarla tarihe geçiyordu.
1954 Dünya Kupası’nda İngiliz hakem Arthur Ellis turnuvanın en unutulmaz maçını yöneten isim olmuştu. İngiliz hakemin maçla ilgili sözleri de unutulmaz olacaktı. Ellis verdiği bir röportajda, “Yönettiğim en düzgün maç olacağını sanmıştım fakat ortaya rezalet çıktı” diye konuşmuştu. Üstelik maç sonrası yaşananlar nedeniyle hastaneye giden Macaristan teknik yöneticisi, izini ömür uzunluğu üzerinde taşıyacağı bir yara almıştı. Macaristan Teknik Yöneticisi Gusztav Sebes’in başına, şişe savaşından sonra 4 dikiş atılmıştı. Sakatlığı nedeniyle maçta forma giymeyen Macar forvet Ferenc Puskas da olaylara karışmıştı ve kendisinin Brezilyalı Pinheiro’ya şişeyle vurduğu ileri sürülüyordu. Mesela yalnızca maçın oyuncuları ve teknik heyetiyle hudutlu kalmamıştı. Gazeteciler ve futbol yetkilileri de daha sonra ‘Bern Muharebesi’ diye anılacak ‘savaşa’ karışmıştı.
KUPA KAÇTI 2’NCİLİK GELDİ! SAVAŞTAN FARKSIZDI: KAN, TER VE GÖZYAŞI
Macaristan turnuva boyunca sert bir oyun oynamış ve ülkenin ‘efsane takımı’ bile kupaya ulaşamamıştı. 1950’lerdeki Macaristan ulusal futbol grubu, ülkede bugüne dek benzeri bir grubun kurulamadığını ortaya koyan kimi muvaffakiyetler elde etmişti. Bern’de oynan Brezilya’ya karşı çeyrek final gayreti yani Bern Muharebesi bunun esas örneklerinden biriydi. Tüm vakitlerin en değerli futbolcularını dünya tarihine kazandıran Brezilya, Uruguay, Sovyetler Birliği, İngiltere, Almanya ve İtalya’ya değerli mağlubiyetler yaşatan bu kadro, 1956 Macar İhtilali’nin kadronun dağılmasına neden olmasından evvel, o devirdeki futbol dünyasının üstün güçlerindendi. Altın Grup diye anılan Macar Ulusal Kadrosu ayrıyeten ‘Güçlü Macarlar’, ‘Büyülü Macarlar’ ve ‘Muhteşem Macarlar’ diye de biliniyor. Tarihinde 9 sefer katıldığı Dünya Kupası’nda daha evvel 1 kere finalde kaybeden Macarları 1954’te de birebir son bekliyordu. 1938 Dünya Kupası’nda olduğu üzere 16 yıl sonra da final uğraşında alınan yenilgi, kupayı kaçırmalarına neden olacaktı. Macarlar final maçında alandan gümüş madalyalarla ayrıldılar. Fakat turnuva boyunca Macarların çabası ‘savaştan farksız’ diye hatırlandı. Zira işin içinde kan da, ter de, gözyaşı da vardı! Efsanelerle tarihe geçen Macaristan Dünya Kupası’na en son 1986’da katılmaya hak kazandı.
Milliyet
