Seray Şahinler – Necip Fazıl Kısakürek Kültür ve Araştırma Vakfı tarafından hayata geçirilen “Bir Şiir Bir Hayat” stant serisinin dördüncüsü Atatürk Kültür Merkezi’nde ziyarete açıldı. “Canım İstanbul” isimli stant, şair Necip Fazıl Kısakürek’in hem sanatını hem hayatını ana eksenine alarak dizeleri eşliğinde yaratılan atmosferle zenginleşiyor. Stant, nostaljik İstanbul tramvayıyla, yapay zekâyla oluşturulan sohbet odasıyla, dijital tecrübe alanlarıyla Necip Fazıl hakkındaki az bilinen ayrıntıları günümüze taşıyor. Sergiyi küratör Şeyma Kısakürek Sönmezocak ile konuştuk…
■ Sergi fikri nasıl oluştu, çerçevesini nasıl çizdiniz?
2015 yılında Necip Fazıl Kısakürek Kültür ve Araştırma Vakfı’nı kurduğumuzda “Onu anlamak isteyenler diğer kaynaklara gitmesin, Necip Fazıl’ın kendisine gelsin” dedik. Bütün yanıtlar orada var esasen. Bunun için 22 bin sayfalık orjinal evrak tasnif edildi, tarandı, dijital kütüphane oluşturuldu. Necip Fazıl üzerine bütün kitaplar tarandı, toplandı. İnanılmaz bir arşiv ve araştırma merkezi oluştu. Bu sahih kaynağı anlatmamız gerekiyordu zira insanların başındaki Necip Fazıl tasavvuru gerçek Necip Fazıl değil. Çok diğer bir yerde o. Onu anlatabilmek için en uygunu bir stant yapmaktı.
■ Onun ‘Tebliğ değil telkin’ kelamından yola çıkıyorsunuz…
Bunun için evvel Necip Fazıl’ın sanat anlayışını önümüze aldık. Üstat bize “Sanatın yolu bildirim değil, telkindir” diyor. Biz insanlara bir şeyleri koklatacağız ki peşinden gelen gelecek. Vakti yakalamalı ve beşerlerle bağ kurmak için çağımız bize ne söylüyor görmeliyiz. Bu anlayışı bir tecrübeye aktarmak istedik ve şiirleri dekora dönüştürdük. Üstadın hayatı dediysek şayet “Çile” ile başlamalıydık. “Zindandan Mehmed’e Mektup”ları yaptık, hapishane dekoru kurduk, dikenli telleri, hücreleri yaptık ve oradaki hasreti, yoksunluğu anlattık. Necip Fazıl bize “Ruhunuzdan çağlayın” diyor; o vakit “Sakarya Türküsü” burada olmalı dedik. İstanbul’a dokunmadan olmayacaktı, “Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur” diyerek “Canım İstanbul” ile seyahate başladık.
■ Sergide şairin şahsî eşyalarını da görüyoruz… Seçkide neleri gözettiniz?
Zihinlerdeki üstat tasavvurundan çok öbür bir yerde duruyor bu stant. Necip Fazıl’ın bugüne kadar kimsenin görmediği çok varlıklı bir plak koleksiyonu var. Bütün plaklarını yere serer ve onlar hakkında notlar alırmış. “Aida”, “La Traviata”, “Tosca” üzere plakların da ortalarında olduğu inanılmaz bir koleksiyon… Onun bu istikametinin görülmesini çok istek etmiştik.
■ Klasik batı müziğini seviyor muymuş?
Evet, klasik müziği, operaları daima görüyoruz hayatında. Kendi sesinden şiirlerini okuduğunda bile geride duyarsınız o müzikleri, kendi seçiyor hepsini… Türk müziğinde Münir Nurettin ile dostluğunu biliyoruz lakin bu türlü bir istikameti var üstadın. Bahriye Mektebi’nde okuyor, inanılmaz bir kültüre sahip. “Örümcek Ağı”, “Kaldırımlar”, “Ben ve Ötesi”, “Çile” kitaplarının birinci baskısı, köstekli saati, eldivenleri, şahsî eşyaları, at sevgisi, kırbacı üzere ferdî eşyalarına da yer verdik.
‘Kültürü göz arkası edemeyiz’
■ Necip Fazıl’ın anısına bugüne ne söylüyor bu stant?
Necip Fazıl o kadar yapıtı yazarken nasıl bir hayat yaşamış, kültürü nereden geliyor? Bir ideolojiyi anlatırken yaşadığı hayatı ve kültür tabanını göz arkası edemeyiz. Aryalar, operalar, tefekkür hâliyle birleştiğinde onca eser var oluyor. Hakikaten İstanbul’da hemhal olma hâlini görmek lazım, burası biraz eksik kalıyordu. İnşallah bu stantla tamamlanacak.
Milliyet
