Ne kadar günahını almışlar İsmail Kartal’ın? Bugün, Mourinho için, “istikrar”, “sabır” diye tutturanlar, “Hacı Abi” için hiç de müsamahakâr değildi. Fenerbahçe’nin rekor puana ulaştığı dönem, “Pardon” denilerek gönderilmişti.
Yerine, tahminen de 8-10 katı fazla bedelle, Jose Mourinho getirildi. O da, bir rekortmendi… Tazminat rekortmeni! Gittiği her kulüpten küpünü doldurup ayrıldı.
Fenerbahçe Başkanı Ali Koç’a değil, rastgele bir Fenerbahçeliye sorun bakalım, Mourinho’dan ne kadar şad?
Yönetimi için konuşmaz, “My boss” der. Futbolcusu için konuşmaz, yanlışını kabul etmez, centilmenliği sevmez, bükemediği eli öpemez. Zira; kibirden başı hiç yere eğilmez.
Türk futbolu ona nazaran, “kirlidir”, Türk hakemi “yeteneksizdir”. Ancak kendisi, dünyanın en uygunudur. Keşke bunun delillerini Fenerbahçe’de gösterebilseydi. Olmadı.
Ligde bilhassa, Galatasaray maçlarında, Fenerbahçe’nin büyüklüğünü bir türlü kavrayamadı. Daima bir mazereti vardı! Esasen mazeret olmadığı maçlarda da, “çirkefliği” alandaydı. Meslektaşının muvaffakiyetini kaldıramadı, saldırdı; evladı yaşındaki rakip futbolcuyla ağız dalaşına girecek kadar aymazdı.
Ziraat Türkiye Kupası’nda yolun sonu oldu, ligde ise, Galatasaray’ı yakalayabileceği derbide yoktu.
Sezon sonu, bakalım kimin sonu?
Meraklısına not: Mourinho bu dönem 27 maç sonunda; 20 galibiyet, 5 beraberlik, 2 mağlubiyet alırken, 67 gol attı, 25 gol yedi. Puanı ise 65… İsmail Kartal’ın idaresindeki Fenerbahçe ise; 27 maçta 22 galibiyet, 4 beraberlik ve yalnızca bir hezimet almıştı. Attığı 70 gole karşılık, 22 sefer kalesinde gol gördü ve 70 puandaydı.
* * *
Tencere-kapak sorunu… Bir de öğrencisi var ki… İsmi, Mert Hakan Yandaş… Mert değil kaygı… Nerede bir olay var, orada… Nerede bir kasvet var, orada… Koca Fenerbahçe’nin kaptanlarından halbuki… Dönem başında iki yıllık mukavele imzalandı, ne varsa?
Nerede bir dert var, orada Mert Hakan var. Olaylara yaptığı katkıyı, alanda kadrosuna katsa, Fenerbahçe herhalde bugün bu durumda olmazdı!
* * *
Fenerbahçe-Galatasaray derbisi, birebir vakitte forma adaletinin de ne kadar değerli olduğunu gösterdi. Galatasaray Teknik Yöneticisi Okan Buruk, Muslera üzere bir yıldızın gölgesinde kalan Günay Güvenç’e olan itimadını gösterdi ve böylesine kritik bir maça karşın kaleyi teslim etti.
Morata, omuzundaki türlü apoletlere karşın kenardaydı. Öteki yeni transferlerden, Cuesta, Frankowski, Ahmed Kutucu da kulübedeydi. “Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz” diyerek, ada, sıfata değil, icraata baktı ve kazandı.
En azından son periyottaki yanlışlarından dönmeyi başardı.
* * *
Ama bunların hiçbiri, Okan Buruk’un “günahlarının” kefareti olamaz. Saha içine bakıldığında, üstelik dönem başından bu yana, ülke içerisinde yalnızca bir yenilgi alan bir teknik adam olarak, birçok yanlışı vardı Okan Hoca’nın… Lakin, Osimhen üzere bir kurtarıcısı da vardı. Fenerbahçe karşısındaki doğruları, maç sonu yaptıklarını sildi, götürdü.
Mourinho’nun o hareketi, kendi başına mı yaptığını zannediyorsunuz? Okan Hocam, ne söylediniz, ne yaptınız da rakip hocayı yolundan döndürüp peşinize taktınız? Üstelik, Mourinho’nun yaptığının yanlışsız olmadığı yazılıp çizildi de, bir burun sıkmasıyla nasıl nakavt oldunuz?
Söylemek istemiyorum ancak, kendinizi bu kadar uygun bir refleksle yere atmayı kimden öğrendiniz? Kemerburgaz’da bunun idmanını mı yapıyorsunuz?
Mourinho’nun marka değeri
“Garip gelebilir fakat son 20 yıldır Jose Mourinho’nun kendi ismi yok” diye başlıyor İngiliz Daily Mail’in haberi…
Olayın özü, 4 Nisan 2005’te, Chelsea tarafından Mourinho ismine İngiltere’de yapılan marka tescili, yarından itibaren boşa çıkıyor. Birçok eser için alınan bu isim hakkının, artık İngiliz kulübü tarafından tescil edilmeyeceği belirtildi. Yani, yarından itibaren “Jose Mourinho” boşta…
Kendi mi alır, Fenerbahçe mi bilmem… “Kaç paralık”tır, ne kadar bedeli vardır, 20 yıl evvelki Mourinho ile bugünkü Mourinho’nun marka pahası birebir mıdır, onu da bilmem.
Milliyet
